Home
| Marianne Vos |
|
|
|
|
Vandaag rijden we de Kleppertocht, een Brabantse mountainbiketocht. Bij aankomst worden we welkom geheten door iemand van de organiserende club.
“Welkom bij de Kleppers!” zegt de man in onvervalst Brabants.
Hij staat bij de ingang van het café waar de tocht start. Daar is ook de inschrijving.
Binnen heel veel mensen in felgekleurde shirtjes en wielerbroeken. Vooral mannen, zoals altijd weinig dames. Zware stemmen, gelach en geschreeuw, veel koffie, een laatste banaan voor de start, dames alleen achter de inschrijftafel. Op de stenen vloer roffelen de schoenen.
Na
Na twintig kilometer toertocht haalt ze ons midden in de bossen in. Normaal gesproken worden we niet zo heel vaak door dames ingehaald, en al zeker niet met een snelheidsverschil wat zich hier openbaart. Ik herken haar eigenlijk alleen maar aan haar DSB-Bank pakje, daar rijdt natuurlijk verder niemand in.
Iets verderop moeten we rechtsaf, Marianne rijdt rechtdoor en mist de afslag. Ze heeft het snel door, keert om en precies tegelijk staan we voor de ingang van het smalle bospaadje. Er is maar plaats voor één fiets. Ze kijkt me aan. Hijgen doet ze niet.
“Ga jij maar voor” zeg ik.
Ze glimlacht en schiet weg als een pijl uit een boog.
Nooit meer teruggezien.
www.mariannevos.com
|
